الْآنَ اكنون كه اين حكم شما را گران‌بار ساخت خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ سبك گردانيد خدا از شما وَ عَلِمَ و ديد و بدانست أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفاً آنكه در شما سستى هست يعنى ضعف بدن فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ پس اگر باشد از شما مِائَةٌ صابِرَةٌ صد تن شكيبا يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ غالب شوند بر دويست تن اين شرط نيز بمعنى امر است يعنى يكى از شما بايد كه در مقابله دو تن صبر كند و نگريزد وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ و اگر باشد از شما أَلْفٌ هزار كس يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ غالب شوند بر دو هزار بِإِذْنِ اللَّهِ بامر خدا و يارى او وَ اللَّهُ مَعَ و خدا با الصَّابِرِينَ صابرانست به اعانت و مددگارى پس هر كه صبر كند ظفر يابد الصبر مطيّة الظفر قطعه صبر و ظفر هر دو دوستان قديم‌اند * صبر كن اى دل كه بعد از ان ظفر آيد از چمن صبر رخ متاب كه روزى * باغ شود سبز و شاخ گل به بر آيد آورده‌اند كه روز بدر هفتاد تن اسير شدند و حضرت رسالت‌پناه ص در باب ايشان با اكابر صحابه رض مشاورت نموده از قوم مهاجران ابو بكر رض صديق را فرمود كه اكابر و اصاغر اين قوم اقارب و عشاير تواند اگر هر يك به قدر طاقت و استطاعت فدا بدهند باشد كه روزى به دولت هدايت رسند و حالا عدد و مدد مسلمانان زيادت شود فاروق رض گفت يا رسول اللّه صلعم اينان ائمه كفراند همه را بفرماى تا گردن زنند و به حمد اللّه كه حق تعالى ترا از فدا مستغنى گردانيده و از گروه انصار عبد اللّه بن رواحه رض و اصح آنست كه سعد بن رض معاذ فرمود كه اشارت كن تا اين اشرار را بشراره آتش تيغ بسوزيم حضرت رسالت‌پناه ص بقول حضرت صديق رض ميل نموده فديه مقرر فرمود حق تعالى آيت فرستاد ما كانَ نسزد و نشايد لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ هيچ پيغمبرى را كه باشد لَهُ أَسْرى مر او را اسيران كه از ايشان فدا گيرد حَتَّى يُثْخِنَ تا آنگاه كه بسيارى را بكشد از ايشان فِي الْأَرْضِ در زمين چه اين صورت سبب ذلّت و قلّت كفار و موجب عزت اسلام و ظهور شوكت ابرار است تُرِيدُونَ مىخواهيد شما عَرَضَ الدُّنْيا خواسته دنيا كه عرض سريع الزوالست وَ اللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ و خدا مىخواهد براى شما ثواب آخرت كه بهشت و نعمت لايزال‌ست وَ اللَّهُ عَزِيزٌ و خدا غالبست دوستان را بر دشمنان غلبه دهد حَكِيمٌ داناست در آنچه با بندگان كند لَوْ لا كِتابٌ اگر نبودى حكمى و فرمانى مِنَ اللَّهِ از خدا سَبَقَ پيشى گرفته و در لوح محفوظ مكتوب گشته كه بىنهى صريح عقوبت نكند يا به نادانى مؤاخذه ننمايد يا اهل بدر را عذاب نفرمايد يا غنايم بر شما حلال سازد لَمَسَّكُمْ هر آئينه مىرسد بشما فِيما أَخَذْتُمْ در آنچه فرا گرفتيد از خدا عَذابٌ عَظِيمٌ عذابى بزرگ و در روايت آمده است كه حضرت رسالت‌پناه ص فرمود كه اگر عذاب فرود آمدى غير از عمر و سعد بن معاذ رض از ان نجات نيافتندى زيرا كه اين هر دو بقتل كفار راضى بودند نه باخذ فدا صحابه رض بعد از نزول اين آيت از غنايم بدر دست بازكشيدند آيت آمد كه .